رانیا المشاط، معاون دبیرکل سازمان ملل و دبیر اجرایی کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل برای غرب آسیا (اسکوا)، در نشست شورای امنیت گفت پیامدهای جنگ آمریکا و ایران و تحولات مرتبط با تنگه هرمز، فشار قابل توجهی بر اقتصادهای منطقه وارد کرده است.
المشاط با استناد به برآوردهای اسکوا گفت هزینه این درگیری تنها در ماه نخست بحران به حدود ۱۵۰ میلیارد دلار رسیده که معادل چهار درصد تولید ناخالص داخلی منطقه است. اسکوا ۲۱ کشور عربی از شمال آفریقا تا خاورمیانه را دربر میگیرد.
وی این اظهارات را در نشست شورای امنیت با فرمول آریا و با عنوان دریاهای امن، امنیت مشترک؛ حفاظت از آزادی کشتیرانی در محیط امنیتی در حال تغییر مطرح کرد؛ نشستی که به ابتکار بحرین برگزار شد.
این مقام سازمان ملل تأکید کرد تهدیدها علیه کشتیرانی در تنگههای هرمز و بابالمندب تنها یک مسئله امنیتی نیست و میتواند بر توسعه، تأمین کالاهای اساسی، ثبات اقتصادی، فعالیت کسبوکارهای کوچک و همچنین اقتصاد جهانی تأثیر بگذارد.
المشاط با اشاره به پیوستگی مسیرهای دریایی منطقه گفت مسیرهای تجاری از خلیج و تنگه هرمز تا دریای سرخ و بابالمندب بخشی از یک شبکه بههمپیوسته برای انتقال انرژی، مواد غذایی و کالاهای تجاری هستند و اختلال در هر بخش میتواند بر کل این زنجیره اثر بگذارد.
به گفته وی، حدود ۲۵ درصد تجارت جهانی نفت از طریق دریا و حدود ۱۹ درصد تجارت جهانی گاز طبیعی مایعشده (LNG) از تنگه هرمز عبور میکند. کشورهای عضو شورای همکاری خلیج نیز سهم قابل توجهی از صادرات جهانی آمونیاک، کودهای شیمیایی، گوگرد و آلومینیوم را در اختیار دارند.
هشدار درباره پیامدهای اقتصادی و انسانی
المشاط همچنین گفت پیش از آغاز جنگ آمریکا و ایران نیز شماری از کشورهای عربی درگیر منازعه بوده یا در حال خروج از شرایط درگیری بودند و با مشکلاتی از جمله آسیبدیدگی زیرساختها، محدودیت منابع مالی و وابستگی بالا به واردات مواد غذایی و سوخت روبهرو بودند.
وی افزود کشورهای منطقه طی سالهای اخیر برای متنوعسازی ساختار اقتصادی خود تلاش کردهاند، اما ادامه جنگ میتواند موجب تأخیر در سرمایهگذاریها و تشدید فشارهای اقتصادی شود.
دبیر اجرایی اسکوا خواستار اقدام هماهنگ برای مدیریت بحران بر پایه سه محور شامل حفاظت از آزادی کشتیرانی و ایمنی کشتیهای غیرنظامی و تجاری مطابق با حقوق بینالملل، جلوگیری از تشدید درگیری و مهار پیامدهای فرامرزی اقتصادی، اجتماعی و انسانی آن، و تقویت آمادگی و تابآوری منطقهای برای حفاظت از زنجیرههای تأمین و تداوم خدمات ضروری شد.
