با آغاز آتش‌بس موقت، این پرسش کلیدی مطرح است که آیا برتری نظامی آمریکا و اسرائیل در انهدام زیرساخت‌های گوناگون ایران و حذف مقامات و فرماندهان ارشد این کشور، به معنای تحقق اهداف استراتژیک آن‌هاست؟ یا استراتژی ایران در تحمیل هزینه‌های سنگین اقتصادی و انسداد تنگه هرمز، موازنه قدرت را به نفع تهران تغییر داده است؟