برنامه توسعه سازمان ملل متحد روز دوشنبه گزارش داد که شاخص جهانی فقر برای نخستین بار از زمان ایجاد آن در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته و شمار افراد متأثر از فقر به یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون نفر رسیده است.
در نسخه سال ۲۰۲۶ گزارش سالانه مشترک برنامه توسعه سازمان ملل متحد و مرکز پژوهشی ابتکار فقر و توسعه انسانی آکسفورد، شمار افرادی که در مقایسه با سال گذشته در فقر «شدید» زندگی می‌کنند، ۵۱.۵ میلیون نفر بیشتر اعلام شده است.
الکساندر دی کرو، مدیر برنامه توسعه سازمان ملل متحد، گفت افزایش فقر باید به‌عنوان «زنگ بیدارباشی برای جهان» تلقی شود.
وی در بیانیه‌ای مطبوعاتی اعلام کرد: در پس این ارقام، یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون نفر قرار دارند که با دشواری‌هایی روبه‌رو هستند که یکدیگر را تشدید می‌کنند؛ از گرسنگی و محرومیت از تحصیل گرفته تا دسترسی نداشتن به آب آشامیدنی سالم یا برق. این وضعیت غیرقابل قبول است.
بیش از نیمی از افرادی که در فقر شدید به سر می‌برند، کودکان هستند.
با این حال، برنامه توسعه سازمان ملل متحد اعلام کرد که رشد جمعیت یکی از عوامل اصلی افزایش ثبت‌شده در آمار فقر بوده است. همچنین، داده‌های جدید تنها برای ۱۳ کشور از مجموع ۱۰۸ کشور در حال توسعه‌ای که در این گزارش بررسی شده‌اند، در دسترس بوده است.
نرخ فقر چندبعدی
اگرچه شمار کل افراد فقیر افزایش یافته است، این گزارش تصویری دوگانه از وضعیت فقر در جهان ارائه می‌دهد. در ۱۵ سال گذشته، ۳۳ کشور توانسته‌اند درصد جمعیت خود را که بر اساس شاخص مورد استفاده در این گزارش در فقر زندگی می‌کنند، به نصف کاهش دهند.
شش کشور از این مجموعه در منطقه جنوب صحرای آفریقا قرار دارند. به گفته برنامه توسعه سازمان ملل متحد، کشورهایی در آسیا، از جمله چین و ویتنام، از جمله کشورهایی بوده‌اند که سریع‌ترین پیشرفت را در کاهش فقر ثبت کرده‌اند.
این گزارش، همانند سال گذشته، نشان می‌دهد که بیشتر افراد بسیار فقیر در منطقه جنوب صحرای آفریقا و جنوب آسیا، به‌ویژه شبه‌قاره هند، زندگی می‌کنند؛ منطقه‌ای که پرجمعیت‌ترین بخش جهان به شمار می‌رود.
در بیانیه مطبوعاتی این گزارش آمده است: «در مصر، نپال و تاجیکستان، هم نرخ فقر و هم شمار افرادی که با فقر چندبعدی مواجه هستند، به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است.»
در آنگولا و زامبیا نیز نرخ فقر کاهش یافته، اما رشد جمعیت بیش از میزان این کاهش بوده و در نتیجه، شمار افرادی که در فقر زندگی می‌کنند، افزایش یافته است.
شاخص فقر مورد استفاده در این گزارش، معیارهایی مانند نداشتن مسکن مناسب، امکانات بهداشتی و فاضلاب، برق، سوخت پخت‌وپز، غذا و دسترسی به آموزش را در بر می‌گیرد.
