هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، روز جمعه، ۲۴ جولای، در آنکارا با ماریا آنخلا هولگین کوئیار، فرستاده شخصی آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل در امور قبرس، دیدار کرد.
بر اساس اعلام منابع وزارت امور خارجه ترکیه، دو طرف در این دیدار درباره آخرین تحولات مرتبط با مسئله قبرس، روندهای دیپلماتیک پیش‌رو و سفر برنامه‌ریزی‌شده گوترش به این جزیره گفت‌وگو و تبادل نظر کردند.
فیدان با اشاره به جایگاه ترکیه به عنوان یکی از کشورهای ضامن و «سرزمین مادری ترک‌های قبرس»، تأکید کرد آنکارا معتقد است «واقع‌بینانه‌ترین راهکار برای مسئله قبرس، همزیستی دو کشور در این جزیره است».
وی افزود رویکردهایی که حقوق ذاتی ترک‌های قبرس برای برخورداری از برابری حاکمیتی و جایگاه بین‌المللی برابر را بر اساس واقعیت‌های موجود در جزیره به رسمیت نشناسند، «به حل این مسئله کمکی نخواهند کرد».
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، در ژانویه ۲۰۲۴ ماریا آنخلا هولگین کوئیار، وزیر امور خارجه پیشین کلمبیا، را به عنوان فرستاده شخصی خود در امور قبرس منصوب کرد.
ماموریت کوئیار، بررسی دیدگاه‌های دو طرف در جزیره و سه کشور ضامن یعنی ترکیه، یونان و بریتانیا برای ارزیابی امکان وجود زمینه مشترک جهت آغاز یک روند جدید مذاکرات رسمی بود.
با پایان یافتن ماموریت اولیه وی در جولای ۲۰۲۴، سازمان ملل در اکتبر همان سال اعلام کرد که میان طرفین، زمینه مشترکی برای دستیابی به توافق نهایی وجود ندارد.
با این حال، در سال ۲۰۲۵ گوترش روند تازه‌ای را با هدف افزایش همکاری و ایجاد اعتماد میان دو طرف آغاز کرد؛ روندی که هدف آن تقویت فرهنگ همکاری، باوجود نبود زمینه لازم برای آغاز مذاکرات رسمی بود.
پس از نشست غیررسمی گسترده درباره قبرس در ژنو در مارس ۲۰۲۵ با حضور طرف‌های قبرسی، کشورهای ضامن و دبیرکل سازمان ملل، کوئیار بار دیگر به عنوان فرستاده شخصی گوترش منصوب شد تا بر روند همکاری‌ها نظارت کرده و مقدمات نشست غیررسمی بعدی را فراهم کند.
به گفته منابع وزارت امور خارجه ترکیه، این روند نیز به دلیل اختلافات اساسی میان طرفین، از جمله مخالفت طرف جنوبی قبرس با موضوعاتی مانند گشایش گذرگاه‌های مرزی جدید، به پیشرفت قابل توجهی منجر نشد.
جزیره قبرس دهه‌هاست شاهد مناقشه میان ترک‌های قبرس و رومیان قبرس است؛ مناقشه‌ای که با وجود تلاش‌های دیپلماتیک سازمان ملل، تاکنون به توافق جامع منجر نشده است.
پس از آغاز درگیری‌های قومی در اوایل دهه ۱۹۶۰، ترک‌های قبرس برای حفظ امنیت خود به مناطق محصور عقب‌نشینی کردند.
در سال ۱۹۷۴، پس از کودتای رومیان قبرس با هدف الحاق جزیره به یونان، ترکیه به عنوان یکی از کشورهای ضامن در امور قبرس مداخله نظامی کرد. در پی این تحولات، جمهوری ترک قبرس شمالی در سال ۱۹۸۳ اعلام موجودیت کرد؛ نهادی که تنها از سوی ترکیه به رسمیت شناخته شده است.
