جویس مسویا، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور بشردوستانه، روز دوشنبه ۱۷ نوامبر در نشست شورای امنیت هشدار داد که ادامه تشدید درگیریها و افزایش خشونت در مناطق بحرانزده، باعث وخامت شدید ناامنی غذایی در جهان شده و میلیونها غیرنظامی را با خطر فزاینده گرسنگی روبهرو کرده است.
مسویا با بیان اینکه هرچه خشونت شدیدتر باشد، ناامنی غذایی نیز بدتر میشود اعلام کرد: حملات علیه غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی باعث رهاشدن مزارع، مختلشدن زنجیرههای تأمین غذا، افزایش قیمتها و نابودی معیشتها میشود.
وی تأکید کرد که تبعات انسانی این روند فراتر از کمبود غذاست و گفت: گرسنگی، مردم را در معرض خطرهای بزرگتری از جمله استثمار جنسی، سوءاستفاده و آوارگی اجباری قرار میدهد. زنان بهویژه تحتتأثیر قرار میگیرند و اغلب برای اولویتدادن به خانوادههایشان از خوردن صرفنظر میکنند.
مسویا با اشاره به قواعد حقوق بینالملل بشردوستانه افزود: در درگیریهای مسلحانه، مردم و اموال غیرنظامی باید حفاظت شوند. استفاده از گرسنگیدادن به غیرنظامیان بهعنوان شیوه جنگی ممنوع است. همچنین حمله، تخریب، انتقال یا ازکارانداختن اقلام ضروری برای بقای غیرنظامیان نیز ممنوع است.
وی درباره وضعیت غزه گفت که سازمان ملل و شرکای ما از آغاز آتشبس ۱۰ اکتبر از هر فرصت برای نجات جانها استفاده میکنند، اما محدودیتها همچنان جدی است. به گفته وی، دسترسی هنوز با محدودیت در گذرگاههای مرزی، تأخیر در کاروانهای کمکرسان و موانع اداری که ورود اقلام حیاتی و گاهی کارکنان را کند میکند، روبهروست.
مسویا در بخش دیگری از سخنانش به بحران سودان اشاره کرد و گفت: درگیری، نظامهای غذایی را نابود کرده و میلیونها نفر را آواره کرده است. بیش از ۲۱ میلیون نفر با ناامنی حاد غذایی مواجهاند؛ این بزرگترین بحران از نوع خود در جهان است. بااینحال بسیاری مناطق همچنان برای نیروهای امدادی غیرقابل دسترساند و مردم گرفتار در خطوط درگیری از دریافت کمک محروماند و گرسنگی شدید را تحمل میکنند.
وی تأکید کرد که کاهش موانع اداری، پاکسازی مهمات عملنکرده و تأمین منابع مالی برای ادامه عملیات بشردوستانه حیاتی است و افزود: بدون اراده سیاسی، بهترین هماهنگی، مذاکره و تأمین مالی نیز کافی نخواهد بود. پایاندادن به گرسنگی تنها یک چالش لجستیکی یا مالی نیست؛ بلکه نیازمند مشارکت سیاسی پایدار است.
معاون دبیرکل سازمان ملل چهار اقدام را به شورای امنیت توصیه کرد: اول، از نفوذ خود برای مقابله با گرسنگی در شرایط درگیری استفاده کنید. دوم، سیاستها و رویههای قوی برای حفاظت از غیرنظامیان اتخاذ کنید. سوم، با سادهسازی روندهای اداری و اطمینان از امکان تعامل نیروهای امدادی با همه طرفها، اقدام بشردوستانه را تسهیل کنید. چهارم، سازوکارهای پاسخگویی را تقویت کنید.
در این نشست، ماکسیمو تورو، اقتصاددان ارشد سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، نیز گفت: در سراسر جهان نزدیک به ۶۷۳ میلیون نفر شبها گرسنه میخوابند. در آفریقا ۳۰۷ میلیون نفر غذای کافی ندارند؛ در آسیا این رقم به ۳۲۳ میلیون نفر میرسد و در آمریکای لاتین و کارائیب ۳۴ میلیون نفر با سوءتغذیه مواجهاند.
وی تأکید کرد که ناامنی غذایی دیگر تنها یک چالش انساندوستانه نیست؛ بلکه مسئلهای مربوط به صلح و امنیت جهانی است و یادآور شد که نظام یکپارچه طبقهبندی مراحل امنیت غذایی (IPC) که سال ۲۰۰۴ در سومالی ایجاد شد، امروز استاندارد جهانی برای ارزیابی بحرانها در کشورهایی از جمله غزه، سودان جنوبی، سودان و یمن است.
تورو در پایان گفت: امنیت غذایی تنها یک ضرورت اخلاقی نیست؛ بلکه عملیترین مسیر برای دستیابی به صلح است.
