با ادامه جنگ میان ائتلاف آمریکا و اسرائیل با ایران، ایالات متحده آمریکا حضور نظامی خود در خاورمیانه را افزایش داده و نیروهای تازهای به منطقه اعزام کرده است.
بر اساس گزارش روزنامه نیویورکتایمز، چند صد نیروی عملیات ویژه آمریکا وارد منطقه شدهاند و به نیروهای مستقر پیوستهاند. این نیروها شامل یگانهایی مانند رنجرهای ارتش و نیروهای ویژه نیروی دریایی آمریکا (نیوی سیلز) هستند و هنوز مأموریت مشخصی برای آنها اعلام نشده است. این گزارش به نقل از مقامهایی منتشر شده که به شرط ناشناس ماندن با این روزنامه گفتوگو کردهاند.
به گفته این منابع، نیروهای ویژه میتوانند در سناریوهای مختلف از جمله تأمین امنیت تنگه هرمز یا مشارکت در عملیاتهایی زمینی علیه اهدافی در ایران به کار گرفته شوند. از جمله اهداف احتمالی، جزیره خارگ به عنوان یکی از مراکز اصلی صادرات نفت ایران در خلیج و همچنین تأسیسات هستهای اصفهان مطرح شده است.
این تحرکات نظامی در حالی انجام میشود که به گفته گزارشها، تنگه هرمز در پی حملات نیروهای ایرانی در واکنش به حملات آمریکا و اسرائیل تا حد زیادی بسته شده است. این آبراه راهبردی تا قبل از آغاز جنگ به طور معمول مسیر عبور حدود ۲۰ درصد نفت جهان به شمار میرفت.
در هفتههای اخیر، حدود ۲۵۰۰ تفنگدار دریایی و ۲۵۰۰ ملوان آمریکایی نیز به منطقه اعزام شدهاند. با احتساب این نیروها، شمار نظامیان آمریکایی در خاورمیانه به بیش از ۵۰ هزار نفر رسیده که حدود ۱۰ هزار نفر بیشتر از سطح معمول حضور نظامی آمریکا در منطقه است.
به طور معمول، حدود ۴۰ هزار نیروی آمریکایی در پایگاهها و ناوهای مستقر در کشورهایی از جمله عربستان سعودی، بحرین، عراق، سوریه، اردن، قطر، امارات متحده عربی و کویت حضور دارند.
در همین حال، ناو هواپیمابر «جرالد آر. فورد» که حامل حدود ۴۵۰۰ نیرو بود، به دلیل مشکلات فنی منطقه را ترک کرده و به اروپا منتقل شده است.
همچنین پنتاگون هفته گذشته دستور اعزام حدود ۲۰۰۰ نیروی دیگر از لشکر ۸۲ هوابرد ارتش آمریکا را صادر کرده، اما محل استقرار آنها اعلام نشده است. مقامها گفتهاند این نیروها میتوانند در عملیاتهای زمینی از جمله مأموریتهای احتمالی مرتبط با جزیره خارگ به کار گرفته شوند.
در عین حال، کارشناسان نظامی هشدار دادهاند که حتی حضور بیش از ۵۰ هزار نیروی آمریکایی نیز برای اجرای یک عملیات زمینی گسترده در ایران، با توجه به وسعت و جمعیت این کشور، کافی نخواهد بود.
