پروفسور دکتر عزیز سانجار برنده نوبل ترکیه، در پیشرفتی شگفتانگیز برای درمان سرطان مغز اعلام کرد که تحقیقات نوآورانهاش به مرحله آزمایشات انسانی نزدیک شده است. این رویکرد میتواند جان هزاران بیمار سرطانی را نجات دهد و تحول چشمگیری در روشهای درمانی ایجاد کند.
این تحقیقات قرار است به مدت دو سال روی انسانها آزمایش شود و در صورت موفقیت میتواند انقلابی در درمان این نوع سرطان به وجود آورد.
پروفسور دکتر عزیز سانجار از نزدیک شدن به درمان سرطان مغز خبر داد
عزیز سانجار که در سال ۲۰۱۵ به دلیل کار روی ترمیم DNA جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد، میگوید ایده اصلی تحقیقاتش برای یک دهه در حال پیگیری بوده است. او اولین بار در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۲۲ از کشف هیجانانگیز خود پرده برداشت و پس از آن کارهای گستردهای در آزمایشگاه خود انجام داده و آزمایشهایی را روی موشها انجام داده است.
در این تحقیقات، سانجار روی مولکول EdU کار کرد که یکی از مواد شیمیایی رایج در بیولوژی مولکولی است. وی توضیح داد که EdU قادر است سلولهای سرطانی را در کشتهای سلولی از بین ببرد، هرچند که تحقیقات قبلی در این زمینه نتایج قابل توجهی نداشتهاند. سانجار همچنین بر ناکافی بودن داروهای فعلی سرطان تأکید کرد و اشاره کرد که تومورهای مغزی دهمین علت اصلی مرگ و میر در جهان هستند.
وی در توضیح موانع موجود در درمان سرطان گفت که داروهایی مانند Cisplatin نمیتوانند از موانع خون و مغز عبور کنند، در حالی که مولکول EdU به راحتی این کار را انجام میدهد. سانجار افزود: «کشف ما ترکیبی را معرفی میکند که به راحتی وارد مغز میشود و سلولهای سرطانی را بهطور انتخابی از بین میبرد.»
آزمایشهای اولیه نشان داد که EdU در مراحل ابتدایی مؤثرتر از داروهای متداول است و تأثیر آن پس از ۳۰ تا ۴۰ روز به ۲۵ درصد میرسد. او همچنین به همکاری با دپارتمانهای علوم اعصاب در دانشگاهها اشاره کرد که در آن نمونههای تومور مغزی انسان به روی برشهای مغز موش قرار داده شده و تأثیر EdU بر تومورهای مغزی بررسی شده است.
سانجار به پتانسیل EdU به عنوان یک عامل درمانی اشاره کرد و افزود که این مولکول میتواند سلولهای سرطانی مغزی را هدف قرار دهد و در عین حال از نورونهای سالم محافظت کند. او خاطرنشان کرد که در دو سال آینده آزمایشات بالینی ادامه خواهد یافت و تمرکز اصلی بر روی ایمنی این مولکول در انسانها خواهد بود.
این پیشرفتها در درمان سرطان میتواند امید تازهای به بیماران سرطانی بدهد و تأثیرات قابل توجهی در علم پزشکی داشته باشد.
