خبرگزاری رسمی امارات روز سهشنبه، ۲۸ آوریل اعلام کرد این کشور که یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان به شمار میرود و پیشتر نیز نسبت به سهمیههای تولید اوپک، سازمان کشورهای صادرکننده نفت ابراز نارضایتی کرده بود، روز جمعه بهطور رسمی از این سازمان خارج خواهد شد.
در بیانیه امارات آمده است: این تصمیم بازتابدهنده چشمانداز راهبردی و اقتصادی بلندمدت امارات و تغییرات در ساختار انرژی این کشور است.
در ادامه این بیانیه آمده است: در دوران حضور خود در این سازمان، مشارکتهای مهم و حتی فداکاریهای بیشتری برای منافع جمعی انجام دادیم، اما اکنون زمان آن رسیده است که تلاشهای خود را بر آنچه منافع ملی ما ایجاب میکند متمرکز کنیم.
امارات از سال ۱۹۶۷ و از طریق امارت ابوظبی عضو اوپک بوده است؛ چهار سال پیش از آنکه این کشور رسماً تشکیل شود.
تحلیلگران میگویند این تصمیم که همزمان با بزرگترین شوک نفتی از دهه ۱۹۷۰ اتخاذ شده، احتمالاً به تضعیف اوپک منجر خواهد شد؛ سازمانی که تحت نفوذ عربستان سعودی، همسایه امارات، قرار دارد.
در حال حاضر صادرات نفت خلیج به دلیل محاصره تنگه هرمز از سوی ایران، که از کنار سواحل امارات عبور میکند و بهطور معمول یکپنجم نفت جهان از آن عبور میکند، با اختلال شدید مواجه شده است.
امارات که از حملات ایران آسیب دیده، همزمان در روابط خود با عربستان سعودی نیز با تنشهایی روبهرو بوده است؛ تنشهایی که پس از رویارویی نیروهای مورد حمایت دو کشور در یمن افزایش یافته است.
امارات پیش از آغاز جنگ، پس از عربستان سعودی، روسیه و عراق، چهارمین تولیدکننده بزرگ در میان اعضای اوپک پلاس بود.
خورخه لئون، تحلیلگر مؤسسه Rystad Energy، گفت خروج امارات احتمالاً تا زمانی که صادرات از تنگه هرمز در حالت تعلیق باقی مانده است، تأثیر فوری بر بازار نفت نخواهد داشت.
با این حال، امارات پس از خروج از اوپک آزادی بیشتری برای افزایش تولید خواهد داشت؛ موضوعی که به گفته لئون، پرسشهایی درباره تداوم نقش عربستان سعودی بهعنوان «تثبیتکننده اصلی بازار» ایجاد میکند و میتواند به شکلگیری بازار نفتی پرنوسانتر منجر شود، زیرا توان اوپک برای متعادلسازی اختلالات عرضه کاهش خواهد یافت.
جیمی اینگرام، سردبیر نشریه Middle East Economic Survey، نیز با استناد به آژانس بینالمللی انرژی اعلام کرد اوپک با خروج امارات، ۱۳ درصد از ظرفیت تولید خود را از دست میدهد.
سابقه نفوذ اوپک در بازار جهانی
اوپک در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد و در سال ۲۰۱۶ با پیوستن ۱۰ تولیدکننده دیگر، ائتلاف اوپک پلاس را برای افزایش نفوذ خود در بازار انرژی تشکیل داد.
این سازمان مستقر در وین، در جریان جنگ یومکیپور در سال ۱۹۷۳ و پس از اعمال تحریم نفتی علیه متحدان اسرائیل، توجه جهانی را به خود جلب کرد؛ اقدامی که نخستین بحران نفتی جهان را رقم زد.
در عرض چند ماه، قیمت نفت چهار برابر شد و نفوذ اوپک در بازار جهانی را به نمایش گذاشت.
اوپک در دهه ۱۹۸۰ و در مواجهه با افزایش رقبا، نظام سهمیهبندی مشهور خود را ایجاد کرد تا کنترل بیشتری بر بازار داشته باشد.
این راهبرد باعث شد این گروه در جریان بحران مالی ۲۰۰۸ و همچنین شوک قیمتی ناشی از همهگیری کووید-۱۹، با وجود افزایش تنشهای داخلی، عملکرد نسبتاً موفقی داشته باشد.
