مؤسسه آمار ترکیه (TÜİK) داده‌های مربوط به جدول‌های حیات برای سال‌های «۲۰۲۱-۲۰۲۳» را منتشر کرد. طبق این داده‌ها، امید به زندگی هنگام تولد که به‌عنوان تعداد سال‌های متوسط عمر یک فرد تازه‌متولدشده در معرض خطرات مرگ‌ومیر فعلی تعریف می‌شود، در ترکیه از ۷۷.۵ سال در دوره ۲۰۲۰-۲۰۲۲ به ۷۷.۳ سال در دوره ۲۰۲۱-۲۰۲۳ کاهش‌یافته است.

میانگین امید به زندگی در ترکیه کاهش‌یافته است

در دوره ۲۰۲۰-۲۰۲۲، میانگین امید به زندگی هنگام تولد برای مردان ۷۴.۸ سال و برای زنان ۸۰.۳ سال بود، اما در دوره ۲۰۲۱-۲۰۲۳ این ارقام به ۷۴.۷ سال برای مردان و ۸۰ سال برای زنان کاهش یافت. تفاوت امید به زندگی هنگام تولد بین مردان و زنان ۵.۳ سال بوده است.

برای افراد ۱۵ساله که به‌عنوان آغاز دوران کاری در نظر گرفته می‌شوند، متوسط طول عمر باقیمانده ۶۳.۵ سال برآورد شده است. این مدت برای مردان ۶۰.۹ سال و برای زنان ۶۶.۱ سال است. همچنین، برای فردی که ۳۰ سال دارد، متوسط امید به زندگی ۴۹.۱ سال محاسبه شده است؛ برای مردان این رقم ۴۶.۶ سال و برای زنان ۵۱.۵ سال گزارش شده است. به طور متوسط، فردی که ۵۰ سال سن دارد، ۳۰.۱ سال دیگر زندگی خواهد کرد که این مدت برای مردان ۲۷.۸ سال و برای زنان ۳۲.۳ سال است. بر اساس داده‌های جدول‌های حیات دوره ۲۰۲۱-۲۰۲۳، یک فرد ۶۵ساله به طور متوسط ۱۷.۴ سال دیگر عمر خواهد کرد؛ برای مردان ۱۵.۷ سال و برای زنان ۱۹ سال است.

تفاوت امید به زندگی در استان‌های مختلف ترکیه

طبق این داده‌ها، استان تونجلی با ۸۰.۸ سال بیشترین امید به زندگی هنگام تولد را دارد. پس از آن، استان‌های شرناق با ۷۹.۷ سال و ماردین با ۷۹.۷ سال قرار دارند. کمترین امید به زندگی هنگام تولد در استان کیلیس با ۷۶.۱ سال ثبت شده است. پس از کیلیس، استان‌های غازی عنتاب با ۷۶.۲ سال و آدانا با ۷۶.۸ سال قرار دارند.

در میان مردان، استان تونجلی با ۷۸.۱ سال بیشترین امید به زندگی هنگام تولد را دارد. پس از تونجلی، استان‌های ماردین با ۷۷.۱ سال و بینگول با ۷۷ سال قرار دارند. کمترین امید به زندگی در میان مردان در استان کیلیس با ۷۳.۲ سال گزارش شده است. بالاتر از کیلیس، استان‌های غازی عنتاب با ۷۳.۶ سال و استان‌های کرکلارلی، ادیرنه و آدانا با ۷۴ سال قرار دارند.

در میان زنان، تونجلی با ۸۳.۶ سال بیشترین امید به زندگی هنگام تولد را دارد. پس از آن، شرناق با ۸۳.۳ سال و موغلا با ۸۲.۵ سال قرار دارند. کمترین امید به زندگی در میان زنان در استان غازی عنتاب با ۷۸.۷ سال است. پس از غازی عنتاب، استان‌های کیلیس با ۷۹.۱ سال و کوتاهیه و حاتای با ۷۹.۲ سال قرار دارند.

شهرهای بزرگ ترکیه و امید به زندگی

استانبول، پرجمعیت‌ترین شهر ترکیه، با ۷۸.۶ سال در رتبه‌ای بالاتر از میانگین ملی قرار دارد. این عدد برای مردان ۷۵.۸ سال و برای زنان ۸۱.۳ سال است. در آنکارا، امید به زندگی هنگام تولد ۷۹.۲ سال است که بالاتر از میانگین کشوری قرار دارد. این عدد برای مردان ۷۶.۵ سال و برای زنان ۸۱.۸ سال گزارش شده است.

ارتباط سطح تحصیلات با افزایش امید به زندگی

برای نخستین‌بار، علاوه بر اطلاعات مربوط به امید به زندگی هنگام تولد، اطلاعاتی درباره امید به زندگی بر اساس سطح تحصیلات نیز محاسبه شده است. این داده‌ها نشان می‌دهد که با افزایش سطح تحصیلات، امید به زندگی نیز افزایش می‌یابد. در تمامی گروه‌های سنی، افراد با تحصیلات پایین‌تر، امید به زندگی کمتری دارند، درحالی‌که با افزایش سطح تحصیلات، امید به زندگی بیشتر می‌شود.

در بررسی امید به زندگی بر اساس جنسیت و سطح تحصیلات، مشخص شده است که در هر دو جنسیت، با افزایش سطح تحصیلات، امید به زندگی نیز افزایش می‌یابد. همچنین مشخص شده است که بین افراد ۳۰ساله با سطح تحصیلات متوسطه و افرادی که تحصیلات عالیه دارند، تفاوت امید به زندگی حدود ۵ سال است.