وزیران امور خارجه ترکیه، مصر، اندونزی، اردن، پاکستان، قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی در بیانیهای مشترک در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۲۶، تصمیم اسرائیل برای تعیین بخشهایی از اراضی کرانه باختری اشغالی بهعنوان اراضی دولتی و نیز تصویب سازوکارهای ثبت و تثبیت مالکیت زمین در گسترههای وسیعی از کرانه باختری اشغالی، برای نخستین بار از سال ۱۹۶۷ را بهشدت محکوم کردند.
در این بیانیه آمده است: این اقدام غیرقانونی، تشدیدی جدی تلقی میشود که با هدف تسریع فعالیتهای غیرقانونی شهرکسازی، مصادره اراضی، تحکیم کنترل اسرائیل و اعمال حاکمیت غیرقانونی آنها بر سرزمینهای اشغالی فلسطین انجام شده و حقوق مشروع ملت فلسطین را تضعیف میکند.
همچنین براساس متن بیانیه، وزیران تأکید کردند که این تدابیر نقض آشکار حقوق بینالملل و حقوق بینالملل بشردوستانه، بهویژه کنوانسیون چهارم ژنو و همچنین نقض قطعنامههای مرتبط شورای امنیت سازمان ملل متحد، بهویژه قطعنامه ۲۳۳۴ محسوب میشود.
در بخش دیگری از بیانیه تاکیده شده است: این تصمیم همچنین با نظر مشورتی صادرشده از سوی دیوان بینالمللی دادگستری درباره پیامدهای حقوقی ناشی از سیاستها و اقدامات اسرائیل در سرزمینهای اشغالی فلسطین در تضاد است؛ نظری که بر غیرقانونی بودن اقداماتی با هدف تغییر وضعیت حقوقی، تاریخی و جمعیتی سرزمینهای اشغالی فلسطین، ضرورت پایان دادن به اشغالگری و ممنوعیت تصاحب سرزمین از طریق زور تأکید کرده است.
همچنین بیانیه مذکور تاکید میکند: این اقدام بازتاب تلاشی برای تحمیل واقعیتی جدید در حوزههای حقوقی و اداری با هدف تثبیت کنترل بر اراضی اشغالی است؛ امری که راهحل دو دولتی را تضعیف کرده، چشمانداز ایجاد یک دولت مستقل و قابل حیات فلسطینی را فرسایش میدهد و دستیابی به صلحی عادلانه و فراگیر در منطقه را به مخاطره میاندازد.
درنهایت در بخش دیگری از بیانیه به این موضوع پرداخته شده است: وزیران بار دیگر مخالفت قاطع خود را با تمامی اقدامات یکجانبه با هدف تغییر وضعیت حقوقی، جمعیتی و تاریخی سرزمینهای اشغالی فلسطین اعلام کردند. آنان تأکید کردند که چنین سیاستهایی تشدیدی خطرناک محسوب میشود که تنشها و بیثباتی را در سرزمینهای اشغالی فلسطین و سراسر منطقه افزایش خواهد داد. وزیران از جامعه بینالمللی خواستند مسئولیتهای خود را بر عهده گرفته و گامهایی روشن و قاطع برای توقف این نقضها، تضمین احترام به حقوق بینالملل و صیانت از حقوق غیرقابل سلب ملت فلسطین، در رأس آن حق تعیین سرنوشت، پایان دادن به اشغالگری و تأسیس دولت مستقل و دارای حاکمیت خود بر اساس خطوط چهارم ژوئن ۱۹۶۷ با قدس شرقی بهعنوان پایتخت، بردارد.
