هفته گذشته، پادشاه چارلز سوم و ملکه کامیلا سفری به پایتخت استرالیا، کانبرا، داشتند تا با رهبران این کشور ملاقات کنند. این سفر با جنجال‌های زیادی همراه بود. در روز دوشنبه ۱۴ اکتبر، در حین بازدید زوج سلطنتی از بنای یادبود جنگ استرالیا، معترضان با دردست‌داشتن پرچم بومیان استرالیایی، مراسم را به آشوب کشیدند و یک مرد ۶۲ ساله به دلیل عدم پیروی از دستورات پلیس بازداشت شد.

جنجال‌ها از سفر چارلز سوم به همین محدود نشد؛ تصاویر منتشرشده از سخنرانی او در مجلس و دیدار با نخست‌وزیر استرالیا نیز نشان‌دهنده حاشیه‌های دیگری از این مراسم بود. خانم لیدیا تورپ، نماینده مجلس استرالیا که کت بومیان استرالیا به تن داشت، در حین اجرای سرود «خداوند پادشاه را حفظ کند» پشت به مراسم ایستاد و با صدای بلند فریاد زد: «زمین ما را به ما بازگردانید، آنچه را که دزدیده‌اید به ما پس دهید.» او به دنبال مداخله مأموران امنیتی از محل مراسم خارج شد.

خانم تورپ که به یکی از قبایل بومی به نام «DjabWurrung Gunnai Gunditjmara» تعلق دارد، مدتی است در پی ایجاد معاهده‌ای برای مبارزه با سلطنت بریتانیا است. پیش‌تر، در مراسم سوگند خود در سال ۲۰۲۲، او الیزابت دوم را «عالیجناب استعمارگر، ملکه الیزابت دوم» خطاب کرده بود و پس از این اقدام، از او خواسته شده بود سوگند خود را دوباره تکرار کند. او در این حین مشت خود را به نشانه اعتراض بالا برد که این حرکت به نمادی از اعتراض به سلطنت بریتانیا و تاریخ استعمار استرالیا تبدیل شده است.

اعتراضات به حضور پادشاه بریتانیا ادامه یافت و حزب سبزهای استرالیا نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد که برای برخی، حضور پادشاه یک رویداد مهم به شمار می‌آید، اما برای بسیاری از مردم بومی استرالیا، این حضور نمادی از زخم‌های ناشی از استعمار و پیامدهای آن است.

چارلز سوم در دیدار با نخست‌وزیر استرالیا، آنتونی آلبانز، به زندگی بومیان استرالیا اشاره کرد که هزاران سال قبل از ورود مهاجران بریتانیایی در این سرزمین زندگی می‌کردند. او همچنین به این نکته اشاره کرد که انگلیسی‌ها از ۲۳۰ سال پیش وارد استرالیا شده‌اند و افزود: در طول زندگی‌ام، مردم بومی استرالیا افتخار بزرگی به من داده‌اند که داستان‌ها و فرهنگ‌های خود را به سخاوت با من به اشتراک گذاشته‌اند.

این سخنان در شرایطی بیان می‌شود که ورود مهاجران بریتانیایی به استرالیا منجر به قتل‌عام بومیان در صدها نقطه از کشور شد و این جنایات تا دهه ۱۹۳۰ ادامه داشت. نسل‌های بعدی بومیان همچنان با نژادپرستی و تبعیض سیستماتیک مواجه هستند و استرالیا نتوانسته است نابرابری و بی‌عدالتی را جبران کند.

مردم بومی استرالیا هرگز حاکمیت خود را واگذار نکرده‌اند و هیچ‌گاه در فرایند معاهده با تاج‌وتخت بریتانیا مشارکت نداشته‌اند. بااین‌حال، استرالیا همچنان بخشی از کشورهای مشترک‌المنافع است و پادشاه بریتانیا به‌عنوان رئیس دولت این کشور محسوب می‌شود.

بسیاری از استرالیایی‌ها، به‌ویژه نسل‌های جدید بومی، خانواده سلطنتی را نمایندگان استعمار بریتانیا می‌دانند و مخالف حضور آن‌ها در کشور خود هستند. این نگاه به دلیل تاریخچه استعمار و سلب حقوق بومیان بر سرزمینشان، به‌ویژه در میان جوانان، در حال تقویت است.