افزایش موارد سوختگی در غزه با از سرگیری حملات اسرائیل

سازمان پزشکان بدون مرز اعلام کرد از زمان نقض آتش‌بس توسط اسرائیل و ازسرگیری حملات در غزه، موارد سوختگی افزایش یافته است و این بیماران به دلیل عدم ورود تجهیزات پزشکی حتی از داروهای تسکین‌دهنده درد محروم مانده‌اند.

چادرهای سوخته آوارگان فلسطینی در بیمارستان الاقصی غزه / عکس: Reuters / Reuters

سازمان پزشکان بدون مرز (MSF) طی بیانیه‌ای تحت عنوان «نه رهایی از درد، نه امید به بهبودی؛ بیماران سوختگی در غزه در رنج بی‌پایان به سر می‌برند» با اشاره به اینکه به دلیل محاصره، ۵۰ روز است که هیچ تجهیزات پزشکی وارد غزه نشده است، اعلام کرد: تیم‌های پزشکان بدون مرز حتی در تهیه داروهای مسکن ابتدایی نیز با کمبود جدی روبه‌رو هستند و بیماران از داروهای تسکین‌دهنده درد محروم مانده‌اند.

در این بیانیه آمده است که از زمان آغاز مجدد نسل‌کشی توسط اسرائیل علیه غزه در ۱۸ مارس، شمار موارد سوختگی که بیشتر آن‌ها کودکان هستند، افزایش یافته و هر روز بیش از ۱۰۰ بیمار سوختگی به درمانگاه پزشکان بدون مرز در شمال غزه مراجعه می‌کنند.

در این بیانیه تأکید شده است که هنگام پخت‌وپز با روش‌های ابتدایی در پناهگاه‌های شلوغ یا بر اثر انفجار بمب‌ها، حدود ۴۰ درصد از بدن فلسطینی‌ها دچار سوختگی می‌شود و با توجه به تخریب کامل سیستم سلامت در غزه، بهبود بیماران دچار سوختگی‌های شدید امکان‌پذیر نیست و رنج و درد طولانی‌مدتی در انتظار آن‌هاست.

در این بیانیه با اشاره به اینکه سوختگی‌های شدید نیازمند مراقبتی پیچیده و بلندمدت از جمله چندین عمل جراحی، پانسمان روزانه، فیزیوتراپی، داروهای مسکن، حمایت روانی و محیط استریل برای جلوگیری از عفونت است، اعلام شده است که تیم‌های پزشکان بدون مرز از ماه می ۲۰۲۴ تاکنون بیش از ۱۰۰۰ بیمار سوختگی را جراحی کرده‌اند که ۷۰ درصد آن‌ها کودک بوده‌اند و بیشتر این کودکان نیز زیر ۵ سال سن داشته‌اند.

به‌همین منظور احمد ابو وِرده، مسئول فعالیت‌های پزشکی پزشکان بدون مرز در بیمارستان ناصر در جنوب غزه، اظهار داشت: وقتی می‌خواهیم لباس‌های سوخته را از تن کودکان جدا کنیم، آن‌ها فریاد می‌زنند و از ما التماس می‌کنند که دست نگه داریم؛ اما اگر بافت مرده را تمیز نکنیم، ممکن است عفونت تمام بدن را فرا گرفته و به مرگ آن‌ها منجر شود.

وی افزود: به دلیل کمبود تجهیزات پزشکی و افزایش شمار بیماران سوختگی، دیگر نمی‌توانیم مراقبت کافی ارائه دهیم. تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم، به تأخیر انداختن عفونت اجتناب‌ناپذیر است.