فرانسه روز یکشنبه، ۱۸ اکتبر، پس از یک روز اعتراضات سراسری علیه افزایش هزینه‌های زندگی، شاهد پیامدهای درگیری‌های شدید میان پلیس و معترضان، غارت گسترده فروشگاه‌ها و آتش‌سوزی در چندین شهر بود؛ ناآرامی‌هایی که به تخریب خیابان‌ها، ساختمان‌های عمومی و مراکز تجاری منجر شد.
این ناآرامی‌ها پس از چند هفته اعتراضات دانش‌آموزی و در فاصله حدود شش ماه تا انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه برای تعیین جانشین امانوئل مکرون رخ داده است.
امانوئل گرگوار، شهردار پاریس، اعلام کرد که بخش‌هایی از خیابان‌های پایتخت به‌طور گسترده تخریب شده‌اند. به گفته وی، گروه‌هایی از جوانان نقاب‌پوش خودروهای پارک‌شده را به آتش کشیده و به فروشگاه‌ها حمله کرده‌اند.
سباستین لکورنو، نخست‌وزیر فرانسه، با محکوم کردن آنچه شدت فوق‌العاده خشونت‌ها خواند، اعلام کرد که در جریان ناآرامی‌ها هزار و ۲۰۰ نفر بازداشت و ۱۵۰ مأمور پلیس زخمی شده‌اند.
وی با اشاره به ابعاد خشونت‌ها گفت: معجزه است که آمار تلفات و آسیب‌دیدگان بیشتر نشده است.
درگیری‌ها در حاشیه راهپیمایی‌های اعتراضی علیه افزایش هزینه‌های زندگی در پاریس و دیگر شهرهای فرانسه آغاز شد. وزارت کشور فرانسه شمار شرکت‌کنندگان در این تجمعات را ۵۵۰ هزار نفر اعلام کرد، در حالی که کنفدراسیون عمومی کار فرانسه ، یکی از اتحادیه‌های مشارکت‌کننده در اعتراضات، شمار معترضان را ۸۰۰ هزار نفر برآورد کرده است.
در جریان این تجمعات، پلیس برای متفرق کردن معترضانی که به‌سوی نیروهای امنیتی اشیای مختلف و مواد آتش‌بازی پرتاب می‌کردند، از گاز اشک‌آور و خودروهای آب‌پاش استفاده کرد.
همچنین در شهر سن‌اتین در جنوب فرانسه، یک نوجوان ۱۷ ساله بر اثر انفجار نارنجک مورد استفاده برای کنترل تجمعات، دست راست خود را از دست داد.
در جریان تظاهرات و پس از پایان آن، گروه‌هایی از جوانان در خیابان‌های شهرهای مختلف با پلیس درگیر شدند و با آتش زدن خودروها و حمله به فروشگاه‌های بسته، اقدام به تخریب و غارت اموال کردند.
ده‌ها فروشگاه، سوپرمارکت، داروخانه، بوتیک لوکس، فروشگاه پوشاک، عینک‌فروشی، فروشگاه لوازم آرایشی و مراکز فروش تجهیزات الکترونیکی در شهرهای پاریس، مارسی، نیس، نانت، بوردو، لیموژ، لیل، تولوز و استراسبورگ غارت شدند.
خبرنگاران خبرگزاری فرانسه در پاریس گزارش دادند که گروه‌هایی متشکل از حدود شش جوان نقاب‌پوش به‌صورت سازمان‌یافته به فروشگاه‌ها حمله می‌کردند. این افراد با استفاده از ماسک و دستکش، ابتدا دوربین‌های امنیتی را از کار می‌انداختند و سپس با شکستن شیشه‌ها وارد فروشگاه‌ها می‌شدند.
هم‌زمان، ساختمان‌های شهرداری در چندین شهر هدف حمله و تخریب قرار گرفتند. در شهر لیموژ، ساختمان تاریخی شهرداری که بیش از ۱۴۰ سال قدمت داشت، بر اثر آتش‌سوزی تا حد زیادی تخریب شد.
به گفته عالی‌ترین مقام منطقه‌ای، این آتش‌سوزی پس از ورود گروهی از معترضان نقاب‌پوش به ساختمان رخ داد.
ساختمان‌های شهرداری در مارسی و لیل نیز مورد حمله قرار گرفتند و تخریب شدند. در بوردو، یک مجموعه پلیس هدف خرابکاری قرار گرفت و در لیون نیز معترضان دفتر گردشگری شهر را به آتش کشیدند.
گسترش خشونت‌ها در فرانسه بازتاب بین‌المللی داشته است. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در واکنش به این تحولات، مهاجرت را عامل ناآرامی‌ها دانست.
وی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: لیبرال‌های غربی به نام تنوع و دلسوزی، جهان سوم را به فرانسه و کشورهای دیگر وارد کردند. آنها پرسش‌های اساسی درباره همگون‌سازی و سازگاری را نادیده گرفتند.
امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، نیز با محکوم کردن حملات به ساختمان‌های عمومی و مراکز تجاری تأکید کرد: کسانی که مرتکب خرابکاری شده‌اند، به ادارات دولتی یا کسب‌وکارها حمله کرده‌اند یا اقدام به غارت کرده‌اند، حتی در ساختمان‌های شهرداری‌های ما، تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت و مجازات خواهند شد.
ناآرامی‌های اخیر همچنین به یکی از موضوعات رقابت سیاسی میان مخالفان دولت در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ماه‌های آوریل و مه تبدیل شده است.
مارین لوپن، نامزد راست افراطی انتخابات ریاست‌جمهوری، با محکوم کردن آنچه آشوبگران خواند، مدعی شد که حزب ژان‌لوک ملانشون، رقیب چپ افراطی او، به خشونت‌ها مشروعیت بخشیده است.
لوپن همچنین وعده داد از مردم فرانسه در برابر خشونت چپ افراطی محافظت کند.
در مقابل، ملانشون که از اعتراضات سراسری و تجمعات دانش‌آموزی پیش از آن حمایت کرده بود، از معترضان خواست از هرگونه غارت فاصله بگیرند و تأکید کرد که چنین اقداماتی با روش‌های ما مغایرت دارد.
فراخوان برگزاری تظاهرات روز شنبه با عنوان زردها و جوانان از سوی جنبش جلیقه‌زردهای فرانسه صادر شده بود؛ جنبشی که هشت سال پیش در اعتراض به برنامه دولت مکرون برای افزایش مالیات سوخت، تظاهرات گسترده خیابانی برگزار کرده بود.
افزایش هزینه‌های زندگی، مهم‌ترین عامل نارضایتی شرکت‌کنندگان در اعتراضات اخیر عنوان شده است. جنگ در خاورمیانه نیز از عوامل تشدید فشارهای اقتصادی و افزایش نرخ تورم در اروپا و دیگر نقاط جهان به شمار می‌رود.
رژین مونفروا، معلم ساکن شهر استراسبورگ در شرق فرانسه، در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه می‌گوید: از اینکه برای دستمزدهای ناچیز سخت کار می‌کنیم، در حالی که اجاره‌خانه‌هایمان مدام افزایش پیدا می‌کند، به ستوه آمده‌ایم.
با این حال، مطالبات معترضان تنها به مسائل اقتصادی محدود نبوده است.
در پاریس، ده‌ها هزار نفر در راهپیمایی بزرگی در مناطق شرقی و شمالی پایتخت شرکت کردند و شماری از آنان شعارهای «همه از پلیس متنفرند» و «مکرون، استعفا بده» سر دادند.
کمیل الاحیان، دانش‌آموز ۱۸ ساله، می‌گوید که به دلایل مختلفی از جمله انتخابات سال ۲۰۲۷، دروغ‌گویی سیاستمداران و افزایش روزافزون ثروت افراد بسیار ثروتمند در ۱۰ سال گذشته در اعتراضات شرکت کرده است.
شماری از شرکت‌کنندگان نیز با اشاره به انقلاب فرانسه در سال ۱۷۸۹، اعتراضات کنونی را با آن رویداد تاریخی مقایسه کردند.
در مارسی، گروهی از معترضان هنگام ورود به دفاتر شهردار شعار می‌دادند: این انقلاب است، داریم باستیل را فتح می‌کنیم!
در شهر لاروشل در غرب فرانسه، معترضان پشت پلاکاردی با شعار «انقلاب یا مرگ» راهپیمایی کردند. همچنین در شهر مون‌پلیه در جنوب کشور، بنر بزرگ آبی‌رنگی با عبارت «مردم پیروز خواهند شد» بر فراز یکی از میدان‌های مرکزی شهر به نمایش درآمد.
ریاض رانی، رئیس نهاد نمایندگی دانش‌آموزان دبیرستانی، نیز در گفت‌وگو با خبرنگاران در پاریس اظهار داشت: دولت به لرزه افتاده است و حق دارد که بلرزد، زیرا وقتی مردم فرانسه خشمگین می‌شوند، هرگز کوتاه نمی‌آیند.
