سی‌وسومین سالگرد استقلال جمهوری آذربایجان امروز (۱۸ اکتبر) با برگزاری مراسم‌های رسمی، جشن‌ها و برنامه‌های فرهنگی در سراسر این کشور گرامی‌داشته می‌شود.

استقلال جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۱۸ توسط شورای ملی آذربایجان به ریاست محمد امین رسول‌زاده اعلام شده بود. اما عمر این جمهوری کوتاه بود. ارتش اتحاد جماهیر شوروی در تاریخ ۲۸ آوریل ۱۹۲۰ این جمهوری را اشغال کرد. اما بعد از فروپاشی شوروی سابق بار دیگر جمهوری آذربایجان در ۱۸ اکتبر ۱۹۹۱ به عنوان یک دولت مستقل در صحنه تاریخ ظاهر شد.

جمهوری آذربایجان در مدت کوتاهی توانست اصلاحات اساسی در زمینه‌های اقتصادی٬ دینی و آموزشی انجام دهد. در مانیفست استقلال جمهوری آذربایجان برای همه شهروندان بدون در نظر گرفتن دین٬ نژاد٬ مذهب و جنسیت حقوق برابر شناخته شده بود.

ارتش شوروی سابق در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۰ در باکو و دیگر استان‌ها بدون تبعیض زنان و کودکان، دست به قتل‌عام زد و همین حادثه روند استقلال جمهوری آذربایجان را سرعت بخشید.

شورای عالی جمهوری آذربایجان در آن دوره به عنوان پارلمان این کشور عمل می‌کرد. این شورا در تاریخ ۳۰ آگوست ۱۹۹۱ بیانیه‌ای را در راستای اعلام استقلال این کشور به تصویب رساند. در ماه سپتامبر نیز بحث‌هایی درباره جدایی از اتحاد جماهیر شوروی و اعلام استقلال مطرح شد. در نهایت ۱۸ اکتبر همان سال «پیمان‌ قانون اساسی» مبنی بر استقلال حکومت جمهوری آذربایجان را با اکثریت آرا پذیرفته شد.

آذربایجان وارث جمهوری تاسیس‌شده در سال ۱۹۱۸ است

در این پیمان‌، شوروی سابق به عنوان کشور اشغالگر و حکومت جدید آذربایجان نیز وارث جمهوری این کشور که در سال ۱۹۱۸ بنیان‌گذاری شده بود، اعلام شد. تقریبا همه مردم جمهوری آذربایجان در همه‌پرسی ۲۹ دسامبر ۱۹۹۱ به نفع استقلال این کشور رای دادند.

ترکیه نخستین دولتی بود که جمهوری آذربایجان را به رسمیت شناخت.